pl / en
Historia Rodziny

Historia Rodziny

Dawno, dawno temu…

Rodzina Dzieżyców historycznie zamieszkiwała tereny dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego, ściślej dawnego powiatu lidzkiego. Dzieżycowie legitymują się szlachectwem jeszcze sprzed Unii Lubelskiej z 1569 roku.  Na przełomie XVI i XVII wieku członkowie rodu przybierali  imiona Andriej,  Iwan czy Fedor, co dowodzi ich prawosławnych korzeni. Po unii Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego rodzina ulegała stopniowej polonizacji. Przed połową XVI wieku przodkowie Dzieżyców pisali się jako Hlebowicz. Następnie dodano przydomek i nazwisko zyskało postać Hlebowicz-Dzieżyc. Ostatecznie od połowy XVII wieku rodzina pisała się już wyłącznie jako Dzieżyc.

Kolejne pokolenia…

Pierwszym udokumentowanym przedstawicielem rodu jest Andriej Hlebowicz Dieża, który figuruje w kilku dokumentach z połowy XVI wieku. Najstarszy znany zapis o nim pochodzi z 1551 roku, gdzie wzmiankowany jest jako bojarzyn hospodarski. Tenże Andrzej otrzymał w 1554 roku od króla Zygmunta nadanie dóbr Kazuliszki, nieopodal miasteczka Stare Wasiliszki, oraz innych ziem nad rzeką Niewiszą. Przez kolejne bez mała 400 lat rodzina Dzieżyców zamieszkiwała i gospodarowała w Kazuliszkach. Kres historii Dzieżyców w Kazuliszkach nastąpił po zakończeniu II Wojny Światowej, aneksji polskich kresów wschodnich do ZSRR i kolektywizacji większości Kazuliskich gruntów. Część rodziny pozostała na ziemiach swoich przodków i zamieszkuje obecnie na terytorium dzisiejszej Republiki Białoruś. Część rodziny w wyniku akcji przesiedleńczej przeniosła się w obszar powojennych granic Polski.

Rodzinne archiwum

W okresie rozbiorów, w Cesarstwie Rosyjskim, rodzina Dzieżyc dowiodła swojego szlachectwa przed Deputacją Guberni Litewsko-Wileńskiej i uzyskała w 1799 roku prawne potwierdzenie swojego szlachectwa z herbem Lubicz (Litewskie Państwowe Archiwum Historyczne w Wilnie, LVIA 391-01-0948)

 

Inskrypcja na dzwonie

Na czapie fryz z wici akantowej z inskrypcją: IEZUS ET MARIA SONET IN CORDIBUS NOSTRIS ANNO DNI 1746 APRILIS 16 ("NIECH [IMIĘ] JEZUS I MARIA DŹWIĘCZY W NASZYCH SERCACH 1746 16 KWIETNIA"), na płaszczu plakiety z wizerunkiem ŚŚ. Krzysztofa i Kazimierza, pomiędzy którymi herb Dzieżyc, poniżej napis: PERILLU(STRIS) MAGNIFICI D(OMI)NI IOANNIS DZIEZIC EXCUBITORI LIDENSI CERTISSIMA MUNIFICENTIA ERECTA" ("UFUNDOWANY NIEZAWODNĄ HOJNOŚCIĄ JAŚNIE WIELMOŻNEGO PANA JANA DZIEŻYCA, STRAŻNIKA LIDZKIEGO")

Kontakt

Wojciech Dzieżyc

+48 501 251 563

Wyślij email